Breekers Blog - Breekjaar

Op het Breekers Blog van Breekjaar lees je over het concept van een tussenjaar, het maken van een studiekeuze en het ontwikkelen van specifieke skills. 

Nooit alleen.

Breekjaar pionier Sara.  

Breekjaar pionier Sara.  

Met knikkende knieeën stapte ik de auto in, op weg naar iets geheels nieuws voor mij. Achteraf weet ik zeker dat ik niet de enige was die zo zenenuwachtige, maar o zo nieuwsgierig tegelijk -want dat was ik al weken- de auto of trein in stapte. Op weg naar Otterlo, bedacht ik me het volgende: eigenlijk is het gewoon heel gaaf om vanaf vandaag een Breker te mogen zijn! 

Maar wat hield het gehele jaar dan precies in? Ik zou gaan: ‘breken, bouwen en beleven’. Maar hoe? Hoe deed je zoiets? Hoewel ik het antwoord op de vraag nog niet wist, was ik er van overtuigd dat dit bij me paste. Immers gaat je focus eerst op jou als persoon en vanuit daar werk je toe naar een goed onderbouwde (studie)keuze. Het was eigenlijk hartstikke fijn dat je nog niemand kende en met levensvragen ging bezig houden die je jezelf eigenlijk nooit stelt, maar altijd wel door je hoofd vlogen. 

Want dat was hetgeen waar ik momenteel mee zat. Waar was ik eigenlijk mee bezig? Oké, ik had werk, vriendinnen en hele lieve ouders en een zus, maar wat is mijn doel? En waarom speelde het verleden bij mij nu nog zo’n grote rol? Was ik de enige? 

NEE. In Breekjaar ben je NOOIT de enige. Vanaf dag één ging er een nieuwe wereld voor me open. Onwennig stapte ik het ietwat drassige terrein op en werd direct verwelkomt door Anke en Dolf. Mijn zenuwen verdwenen als sneeuw voor de zon, toen ze mij gelijk vertrouwen gaven. Oke Sara, de eerste stap, was gezet. Diep ademhalen, op naar de groep. Wat onwennig nam ik plaats op een van de houten banken. Een groep mensen binnen stappen was, zeg maar, niet echt mijn ding. Maar dit voelde juist als een warm bad gevuld met chocolade!

image.png

Langzamerhand kwamen er wat gesprekken op gang en namen Dolf en Anke het woord. We kregen nogmaals een hartelijk welkom en werden verzekerd van een geweldig jaar. Het feit dat we er waren, was de eerste stap, en die stap moest gevierd worden. Iedere deelnemer werd dan ook omgedoopt tot officiele Breeker, door op een boomstronk in een hoepel te stappen en door luid geklap op de foto te worden gezet. 

Wauw wat een start! En het leuke was, het zou de rest van de dagen alleen nog maar mooier worden...! De kennismakingsspellen deden me goed. Ik durfde met iedereen een praatje te maken en merkte dat ik vaak herkenning voelde in de gesprekken. Dat was fijn. Het motto was duidelijk: samen kunnen we het maken! En hoe gaaf klinkt dat? 

De dag daarop gingen we werken aan dat groepsgevoel. Door intensieve gesprekken af te wisselen met luchtige spellen op het veldje, gecoacht door Wessel. Door gekke oefeningen werd je even helemaal  wakker geschut, om spanningen los te laten en fouten (letterlijk!) te vieren. Op het makken van vouten (hoera ik maak nu fouten!!!) hebben we extra geoefend. Immers zijn het maken van fouten, vaak de weg naar succes. Voor mij als perfectionist, was dat wel even wennen en toen bleek ik de grootste fout te hebben gemaakt: geen fouten maken. Dus werd er luidt geapplaudiseerd. ;-D

De energie werd op peil gehouden door heerlijke, bovendien gezonde maaltijden en snacks verzorgd door Ysbrand en Lucas. Wauw wat een sterren-koks. Als er een breekjaar- restaurant bestond kregen ze van mij vijf sterren. 

Wat ik sinds mijn jeugd niet meer ervaren heb, is jezelf durven zijn. De eerste dag stond het water van mijn ijsberg nog hoog, maar langzamerhand durfde ik het te laten zakken. Voor het eerst in jaren. Zelfs de teamleiders waren zo enorm open. Mijn eigen teamleider Jan-Pieter was er op dat moment ook voor me. Ongelofelijk mooi wat daar was gebeurd. Geen andere woorden voor. 

image (1).jpeg

Binnen dit Breekweekend, heb ik o.a. geleerd welke keuzestijlen er allemaal zijn. Die workshop over keuzestijlen, gegeven door Gundalyn, was erg interessant, immers was er in elke keuzestijl wel iets positief te ontdekken waardoor je van elke stijl iets mee kon nemen in jou proces van keuzes maken dit jaar. Ik heb gelachen met Anna, die af en toe ook moeite had met kiezen. 

Het weekend werd afgesloten met complimenten geven en positieve berichtjes opschrijven voor elke Breeker uit de groep. Mijn rikketik ging te keer, toen ik dichter bij mijn eigen poster kwam. Zoveel positieve dingen waren er opgezet, ik pinkte stiekem een traantje weg. Heel erg bedankt voor alle lieve woorden! 

Als laatste wil ik nog laten weten wat een ontzettend gave groep wij hebben en wat een goede trainers er zijn. Ik heb heel veel respect voor al de tijd en energie die het team al negen maanden geleden er in heeft gestoken. Thuis realiseerde ik me hoeveel werk dit moet hebben gekost. Maar, hé: zeg nu zelf, Breekjaar is toch geweldig!