Breekers Blog - Breekjaar

Op het Breekers Blog van Breekjaar lees je over het concept van een tussenjaar, het maken van een studiekeuze en het ontwikkelen van specifieke skills. 

33 knuffels

geert.JPG

Op zondag 8 september was het introkamp alweer afgelopen. Allemaal hadden we een fantastisch weekend gehad met heel veel ‘ups’, en voor een aantal ook een paar ‘downs’. Maar toen we die zondag afscheid namen rond een uur of twee, ging iedereen niet zomaar weg. Want er werden knuffels uitgedeeld. Ik ben de tel kwijt geraakt maar ik schat dat ik zo’n 33 knuffels gekregen heb alvorens ik weer naar huis ging. Dat overkomt mij zeker niet elke dag, en daarin ben ik denk ik niet de enige.

Hoe kan het dat ik die middag 33 knuffels heb gekregen van 33 verschillende personen? Nou lieve mensen, dat komt omdat je een band kweekt met elkaar. Een band waarin iedereen elkaar accepteert en respecteert zoals hij of zij is. Prachtig toch? En dat in één weekendje. Ik wist ook niet dat het kon, maar blijkbaar is het mogelijk! De hamvraag is nu natuurlijk: ‘Hoe kan dit?!’ Ik denk dat ik er voor een deel achter gekomen ben. Naast heel veel spelletjes spelen en goeie gesprekken voeren is er nog een aspect, dat veel mensen vergeten, en dat is het in Nederland zeer veel voorkomende fenomeen ‘zweet’!

Velen van jullie zullen nu bedenkelijk kijken, en dat is logisch. Zweet is namelijk een nogal negatief woord in Nederland en wordt vaak geassocieerd met stank, maar zweet is veel meer dan soms een beetje nare lucht.

Ik zal mij even nader verklaren. Zweet bestaat voor een deel uit feromonen. Feromonen zijn chemische stofjes die je uitscheidt door je zweetklieren. Onbewust vind jij als mens sommige feromonen aantrekkelijk. Dus als ik een meisje leuk vind, kan het zomaar zo zijn dat ik me aangetrokken voel tot haar door haar feromonen. Dit gebeurt alleen allemaal onbewust. Je stapt natuurlijk niet op iemand af en zegt: “Dag schoonheid, wat heb jij een ontzéttend lekkere feromonen onder je oksels hangen zeg! Maar eh.... hoe is het ermee?” Nee, zo gaat het toch over het algemeen niet. Het kan echter dus wel een aandeel hebben.

De organisatie van het introweekend was hiervan op de hoogte, daar ben ik van overtuigd. Het begon namelijk nog voor we er überhaupt waren. Slim als de coaches waren, hebben ze er met een simpel belletje naar de weergoden voor gezorgd dat het die bewuste donderdag 5 september 32 graden was. Ook hadden zij geregeld dat we in een nét te klein busje van station Ede-Wageningen moesten komen, waardoor iedereen heerlijk zijn feromonen aan het afscheiden was in de bus. Het schept een band! Lekker samen ordinair zweten. Eenmaal aangekomen op de locatie bleek er een gigantisch grasveld te zijn met voetbaldoeltjes en een volleybalnet. Allemaal mogelijkheden dus om onwijs veel te sporten! En dat hebben we dan ook gedaan. Voetbalwedstrijdjes met gratis bier bij een panna, en volleybalwedstrijdjes waarbij de ‘acht-twee-nulletjes’ absoluut verboden waren. Uitkomst van al deze activiteiten: zweet.

Schermafbeelding 2013-09-13 om 09.18.43.png

De absolute ‘koning zweet’ (en tevens opperbaas) was toch wel coach Wessel. Hij gooide zich met alles wat hij had in de strijd tijdens het volleybal, en wekte ons iedere ochtend met de djembé. Waarom hij dat deed? Niet zomaar, want zodra we wakker waren, stond er een partijtje ochtendgymnastiek op het programma van koning Wessel. Dit natuurlijk met als doel om weer lekker te gaan zweten. Echter duurde de ochtendgymnastiek zo kort dat de meesten van ons er niet echt bezweet van raakten.

Zaterdagmiddag was toch wel het hoogtepunt van onze koning. Tijdens een spelletje stapte Wessel zonder gêne in de kring en stak zijn handen omhoog: “Kijk, nu kunnen jullie mijn zweetplekken zien”, klonk het kalm uit zijn mond. Iedereen besefte toen dat zweten niet erg is. Het verbindt.

Mijn volgende puntje gaat over de ijsberg. Vrijdagmiddag leerden we allemaal van Dolf dat je de mens kunt vergelijken met een ijsberg, waarbij je alleen de vijf procent van iemand ziet, die boven het water uitsteekt. Het doel van die middag was om het water te laten zakken, en dus een klein stukje meer van jezelf te tonen dan alleen die vijf procent. Maar denkt u eens na; de achterliggende gedachte hier achter is natuurlijk dat het warmer wordt wanneer het water zakt. En als het warmer wordt...

Precies! Dan ga je zweten. Zondag regende het heel hard ’s ochtends. Op de paklijst stond al dat je je regenpak mee moest nemen en die kwamen nu goed van pas. Iedereen weet dat een regenpak helemaal niet fijn zit. Want wat gebeurd er als je gaat bewegen in een regenpak? Exact, je gaat zweten als een otter. Zeker wanneer Wessel besluit om toch nog maar lekker een paar oefeningen in de groep te gooien, waardoor iedereen wel móest bewegen.

Normaal schamen wij ons als we zweten, toch? Iedereen probeert zijn of haar zweetplekken vakkundig te verbergen. Mede dankzij koning Wessel kijk ik nu anders tegen zweet aan. De afgelopen dagen op de fiets naar mijn werk ben ik tot deze inzichten gekomen, en ik deel ze graag met u!

Zweten helpt, mensen. Het levert je zomaar 33 knuffels op in één middag.

Geert Petter