Breekers Blog - Breekjaar

Op het Breekers Blog van Breekjaar lees je over het concept van een tussenjaar, het maken van een studiekeuze en het ontwikkelen van specifieke skills. 

Terugblik

Terugblik

Geschreven door Sara Eenhoorn

1016296_510195579054097_1411155235_n.jpg

Een cijfer voor groei?

De actieve houding waarmee ik elk schooljaar opnieuw begon werd langzaam overgenomen door de  passieve houding die ik als leerling in de loop van mijn schooljaren onbewust aannam. Leraren die mij de stof uitlegde, ontnamen mij de kans om het zelf allemaal te ontdekken. Ik werd niet uitgedaagd om mijn eigen valkuilen en talenten in te zien en bovendien had ik maar 1 keer in het jaar een gesprekje met mijn mentor, om te evalueren hoe het ging. Ik vroeg me vaak af waarom mijn mentor mijn zevens of achten die ik haalde, koppelde aan ‘het gaat goed met mij’. Écht aandacht voor wie ik was, wat ik wilde, hoe ik me voelde en waarvan ik droomde, was er nauwelijks. 

Op school praatte ik dan ook niet over mijn gevoelens, mijn thuissituatie, dromen, doelen of talenten. Die mogelijkheid kreeg ik wel, toen ik startte aan mijn Breekjaar. ‘Groei’ en ‘vertrouwen’ zijn voor mij twee sleutelwoorden waarmee ik mijn proces binnen dit jaar het beste kan typeren.

 Oei, ik groei!

In het begin van Breekjaar kijk ik op mezelf terug als een heel klein zaadje, van waaruit vooral in de eerste weken van het jaar wortels begonnen te groeien. Wortels die langzamerhand dieper in de aarde gingen, en waarbij ik door de hulp van coaches, terug ging naar mijn verleden. De wortels brachten mij bij mijn kern én tergelijkertijd in contact met andere wortels van mijn groepsgenoten. Deze ontmoeting, wat samen vloeide met écht contact en aandacht voor elkaar, bracht verbinding. Vooral in het eerste deel van mijn Breekjaar zorgde die verbinding voor veel herkenning en erkenning. Ik kan me nog goed herinneren dat een van de coaches vroeg: ‘het niet weten, is toch eigenlijk helemaal niet erg?’ Waarop ik voor mezelf bedacht dat ik het al die tijd als ‘erg’ of ‘ongewoon’ typeerde, maar nu voor het eerst duidelijk werd dat in ‘het niet weten’ juist enorm veel kansen en krachten zaten.

Deze gedachte, zorgde ervoor dat ik langzamerhand mezelf helemaal durfde te geven in oefeningen waarbij je geprikkeld werd om uit je comfortzone te stappen en je eigen grenzen van kunnen op te zoeken. Tijdens zulke oefeningen kon ik al mijn emoties helemaal er laten zijn. Ik ervaarde op zulke momenten bijvoorbeeld intense blijheid, vrolijkheid of verdriet. Nu realiseer ik me dat ik dit voorheen op school had genegeerd. Ik leerde in het eerste blok vooral gewoon ‘alles te mogen zijn’, voor mij dus eigenlijk tot vóór Breekjaar dus iets heel ongewoons.

Je doet het samen

Doordat er veel bij jouw als individu met eigen behoeften en verlangens wordt stilgestaan, gaf het mij ook ruimte om na te denken over waar ik naar toe wilde? Met deze vraag zijn we intensief aan de slag gegaan. Tijdens de persoonlijke coachgesprekken en gezamelijke oefeningen ben ik gaan onderzoeken wat mijn talenten, valkuilen en krachten zijn. Ik voelde dat ik door de inzichten en energie die ik hiervan kreeg groeide. Die groei heb ik voornamelijk te danken aan het feit dat we als groep het proces aan gingen en niet alleen. Je was nóóit alleen. Op de momenten dat ik of een van mijn groepsgenoten het zwaar had, was daar alle steun en liefde die je maar kunt wensen!

Probeer, faal en vier!

Tijdens mijn Breekjaar heb ik ook weer leren vertrouwen op mijn gevoel en meer op de mensen om mij heen. Want eigenlijk weet je vaak al zelf wat je wil, maar raak je afgeleid of belemmerd door verwachtingen, patronen of gewoontes die er zijn. Ik heb geleerd om naar binnen te kijken, te voelen, uit te proberen, te falen en te vieren. Door de veilige omgeving die wordt gecreeërd bij Breekjaar, durfde ik weer mijn actieve houding aan te nemen en had ik het gevoel dat ik alles mocht ontdekken en mijn nieuwsgierigheid naar thema’s of onderwerpen waar ik op school niet over durfde te vragen, er nu wel mocht zijn. Het was mooi om te zien hoe iedere deelnemer zo zijn eigen Breekjaar maakte, maar je toch als groep een intense verbondenheid ervaarde.

Dé plek voor inspiratie

Breekjaar was voor mij ook een plek van inspiratie. Door het ‘spelen’, op avontuur gaan, met je handen bezig zijn en deelnemen aan workshops en activiteiten, werd ik geprikkeld om verder te kijken dan je neus lang is. Maar ook de kleine dingen: als de tientallen quotes, boeken, woorden die zijn gezegd of verhalen die zijn verteld hebben mij een rijker persoon gemaakt. In mijn jaar heb ik ook voornamelijk heel veel lol gehad, veel gelachen, gedanst en gek gedaan. Hoewel sommige dagen heel intensief waren, zorgde de enorme dosis positieve energie die aanwezig was, ervoor dat ik altijd als een energiebommetje thuis kwam.

Een ding weet ik zeker: achteraf kan ik zeggen dat een normale schooldag niet vergelijken is met een dag op Breekjaar. Het is niet te omschrijven hoe mooi en waardevol dit jaar voor mij was. Het zaadje dat ik aan het begin van het jaar plantte, heeft zich vast gezet in de aarde, is gaan groeien en is zich nu aan het ontwikkelen tot een stevige boom. Daar ben ik iedereen in Breekjaar en mijn omgeving heel dankbaar voor!

Als ex-Breeker, (helaas moet ik -ex- er toch voor zetten nu) wens ik iedereen die dit leest, heel veel succes en vooral plezier in het maken van jouw keuzes! Natuurlijk mag je me het hemd van het lijf vragen over de rest van mijn ervaringen tijdens mijn Breekjaar, schroom niet, vraag wanneer en wat je maar wilt…!

Warme groet, Sara Eenhoorn.