Breekers Blog - Breekjaar

Op het Breekers Blog van Breekjaar lees je over het concept van een tussenjaar, het maken van een studiekeuze en het ontwikkelen van specifieke skills. 

The artist way

‘Als ik later groot ben word ik beroemd!’ Dat riep ik toen ik 10 was en groot fan van de Spice Girls. Als  basisschool meisje trad ik trots met vier vriendinnen op. Ik was Mel B. Eigenlijk vond ik haar niet de leukste maar mijn vriendinnen wilden de andere Spice Girls zijn en dus was ik Mel B. 

Dat was de eerste keer dat ik deed wat anderen van mijn verlangden. ‘Later als ik groot ben ga ik in de politiek!’ Ik was 16 en vond het allemaal maar wat interessant. Die mensen in de tweede kamer die lekker met elkaar discussieerden en vooral alles wat de ander wilde stom vonden. Vooral Pim Fortuyn vond ik wel wat. Een druktemaker noemde mijn moeder hem. Zo noemde ze mij ook. Ik kon ook goed discussiëren en alles wat de ander leuk vindt stom vinden. En dus moest ik ook maar in de politiek zei ik in een puberaal impuls. Mijn ouders zagen dat wel voor zich en dus ging ik later de politiek in. Anderen verlangden van mij dat ik een doel had voor de toekomst dus ‘verzon’ ik iets. Ik wist niet míjn verlangens waren. 

Eigenlijk heb ik nooit geweten wat ik wilde worden en verlangden. Ik wilde altijd iets worden waarvan ik dacht dat anderen dat leuk aan mij zouden vinden. Afgezien van ‘rijk’, ‘mooi’ en ‘populair’ wist ik niet wat mijn verlangens en dromen waren voor de toekomst. Ik heb er nooit over nagedacht en deed maar wat. Tijdens mij studie merkte ik dat ik sommige dingen leuk vond. 

 Ik hing in het verleden en keek naar de dingen die ik nog niet bereikt heb en die ik anders had ‘moeten’ doen. Ik was ongelukkig en gaf dingen om mij heen daar de schuld van. Iedereen deed het beter dan ik en ik had ook zo goed kunnen zijn als ik maar….  Tot ik het volgende inzicht kreeg: ‘Als ik met één been op gisteren sta en met het andere op morgen, dan pis ik op vandaag’.

Nu wil ik niet zeggen dat dit allemaal veranderd is en dat ik het verleden volledig ben vergeten en een plek heb kunnen geven. Wel ben ik minder met het verleden bezig, meer met het nu en maakt ik stappen in het creëren van een visie voor de toekomst.

Ik leer dat ik vooral moet doen wat ík leuk vind en dat als ik iets écht leuk vind, ik er vanzelf wel goed in word. Op aanraden van een Breekjaar trainer, heb ik ‘the artist way’ gekocht. Dit is een boek dat mij helpt om het kunstenaarskind in mij weer te vinden. Als kind was ik erg creatief en vond ik het heerlijk om te knutselen, tekenen, kleien, figuurzagen etc. Op het moment dat ik doorkreeg dat mensen het mooi vonden wat ik maakte deed ik het niet meer voor mezelf maar voor complimenten. 

Ik heb nu één keer per week een date met mezelf, een date met mijn kunstenaarskind. En nu, as we speak, ga ik terug naar toen ik 10 was. Ik heb al 7 jaar een gitaar en heb me er nooit in verdiept. Nu heb ik hem tevoorschijn getoverd en laat ik het creatieve meisje in mij los. Op deze date met mezelf schrijf ik dit verhaal, speel ik tussendoor gitaar en heb ik net even uitgebreid gedanst op 'Wannabe' van de Spice Girls. Het is een chaos. Maar een leuke chaos. Net als toen ik 10 was. Toen was ik Mel B want dat moest van anderen. Nu speel ik gitaar want dat wil ik. En niemand anders. Punt.

Willemijn van Wenum - Deelnemer aan Breekjaar Startersprogramma najaar 2015