Breekers Blog - Breekjaar

Op het Breekers Blog van Breekjaar lees je over het concept van een tussenjaar, het maken van een studiekeuze en het ontwikkelen van specifieke skills. 

Alles mag en niks moet. Breekjaar, dan is het goed!

Breekjaar pionier Emma.  

Breekjaar pionier Emma.  

Met lichte kriebels in mijn buik zat ik in de auto van een mede Breeker, onderweg naar het openingsweekend. Niet wetende dat dit een van de mooiste weekenden van mijn leven zou worden. 

Aangekomen in Otterlo stonden vijf prachtige Mongoolse yurts op ons te wachten. Met zonnestralen op mijn huid schudde ik vele handen en nam ik vele namen tot mij. Maar zoals dat nou eenmaal gaat met kennismakingen, vergeet je namen snel. Gelukkig volgde dan ook een spel waardoor we elkaars namen goed leerden kennen. Ook onze symbolische eerste stap van Breekjaar mocht niet ontbreken aan de eerste momenten van dit weekend. 

Iedere deelnemer stapte op de daarvoor aangewezen boomstronk, terwijl de rest hem of haar toejuichte en klapte. Een moment dat voor sommigen toch vreemd aanvoelde, maar de eerste stap naar een jaar dat wel prachtig moet worden, werd door iedereen gezet!

Vanaf dat moment gebeurde er in razend tempo van alles. Iedereen kreeg twee Buddy’s om alles mee te kunnen delen. We ‘checkten in’. Heerlijke maaltijden werden ons voorgeschoteld door twee toegewijde heren. Levend Stratego speelden we ’s avonds in het bos. Het verhaal van het ontstaan van Breekjaar werd verteld. De functies van de medewerkers werden duidelijk gemaakt. Kampvuren vergezeld door vrolijkheid en muziek vormden fijne avonden. Een nieuwe wekker, in de vorm van een djembe, zorgde ervoor dat wij ’s ochtends aanwezig waren bij de ochtendgymnastiek. Fouten maken werd gevierd met een rondje rennen onder leiding van klappende handen. Monsieur Breekjaar deelde met ons het schokkende nieuws dat de gemiddelde mens maar 5% van zichzelf laat zien. De overige 95% houden we voor onszelf. Wij mensen zijn net een ijsberg. Het grootste deel van ons ligt verstopt in het water. Kleine stapjes om de watergrens te laten zakken werden al gezet.

We deelden intieme momenten tijdens ‘If you really knew me…’. Tranen werden gelaten, gevolgd door diepe ademhalingen. Respect werd aan elkaar getoond door het ‘I Love U’-handgebaar. Veel stof tot nadenken werd gecreëerd. Mooie gesprekken volgden. Tussen alle serieuze momenten door werd er gevoetbald, gevolleybald, gehulahoopt en BREEkbal gespeeld. Een workshop ‘keuzes maken’ ontbrak uiteraard niet aan het kennismakingsweekend, want wij pioniers zullen voor een hoop keuzes komen te staan. Dit jaar, maar ook daarna. We kwamen erachter wat voor een keuzemakers wij zijn, leerden van elkaar. 

Er waren momenten waarop we moe en vol waren, er waren momenten waarop we samen lachten. We werden gek aangekeken door bruiloftsgasten toen we een oefening deden waarbij we hard schreeuwden en met onze armen in de lucht sloegen. We hebben met elkaar gebeatboxt. We maakten een begin met onze POP (Persoonlijk Ontdekkings Pad). We speelden ‘Het land van geen idee’. We aten chips en dronken een biertje. We zongen samen in canon. We maakten muziek met bierflesjes, een pak sap en een bekertje. We dansten. We leerden hoe je iemand een goede knuffel moet geven. Iedereen werd geaccepteerd. Compleet jezelf zijn was mogelijk. We schreven lieve woorden aan iedereen, op een papier met de foto van die persoon erop. We ‘checkten out’. We maakten een groepsfoto. We stapten op een verhoginkje, terwijl er werd geklapt. We namen afscheid.

Nu zit ik thuis, terwijl ik dit schrijf. We namen afscheid, maar niet voor lang. Want dit is pas het begin, van een jaar lang vol mooie momenten met al deze fantastische, mooie, lieve, grappige, intelligente, creatieve en wijze mensen! Ik ben er klaar voor! 

- Emma van Tielraden