Nieuws - Breekjaar

Lees meer nieuws over alle eigenschappen van een Breekjaar: tussenjaar, studiekeuze, persoonlijke ontwikkeling, coaching, stoppen met studie en naar het buitenland gaan. 

MIJN KIND IS GESTOPT MET ZIJN/HAAR STUDIE. WAT NU?

5 stappen om je kind te ondersteunen en opnieuw perspectief te zien.

Op het moment dat je door krijgt dat je kind niet op de juiste plek zit in zijn/haar studie, schieten er talloze vragen door je heen: Komt het nog wel goed met de toekomst van mijn kind? Wat moet hij/zij nu gaan doen de rest van dit jaar? Hoe leg ik dit uit aan mijn omgeving? Een gevoel van onmacht steekt vaak de kop op. Om hier uit te komen, helpen de volgende 5 stappen: 

Stap 1: Laat toe dat het nu niet gelukt is...

Het voelt wellicht als falen, zowel voor je kind als voor jou. Maak echter even pas op de plaats en erken het gevoel van teleurstelling. Dan kun je ook zien dat een gevoel van mislukking je kind in passiviteit houdt. Misschien weet je kind al een tijdje dat hij/zij wilde stoppen en heeft dit pas laat tegen jou verteld. Wees hier mild over; het gevoel van schuld en schaamte kan ervoor hebben gezorgd dat je kind dit lang verborgen heeft gehouden.

Stap 2: Wees transparant over je verwachtingen. 

Als ouder ben je begaan met je kind en wil je natuurlijk het beste voor hem/haar. Hierdoor koester je bewust en onbewust verwachtingen. Praat hier over! Verwachtingen hebben maar deze niet uitspreken, wordt door je kind toch wel gevoeld. Door er over te praten, is het makkelijker voor zowel jou als je kind om er mee om te gaan en verwachtingen aan beide kanten bij te stellen.

Stap 3: Krijg inzicht in de oorzaken.

Foto: Jan Willem Groen

Foto: Jan Willem Groen

Kijk terug op de eerder gemaakte studiekeuze: Hoe is dat proces van kiezen verlopen? Welke omstandigheden waren er tijdens het studeren?  Wat speelde er de afgelopen maanden allemaal in het leven van je kind? Door deze vragen te beantwoorden krijg je samen meer inzicht in wat maakte dat je kind niet op de goede plek zat en wordt de ‘mislukking’ meer een leerervaring.

Stap 4: Laat los dat je dit als ouder in je eentje moet oplossen!

Als ouder blijf je je vaak zelf verantwoordelijk voelen. Maar misschien kan je kind er juist met anderen meer neutraal over praten. Welke andere volwassenen (buiten het gezin) kunnen een helpende rol vervullen? Een vriend(in) van de familie waar je kind mee op kan schieten, een oom of tante, andere gestopte studenten of een studiekeuzeprofessional? En zoek zelf ook andere ouders op van wie het kind gestopt is met studeren. 

Stap 5: Omarm de beslissing om te stoppen volledig en zie de mogelijkheden die dit biedt.

Stoppen zal hoe dan ook betekenen dat je kind gelukkiger is zónder dan mét die studie. De komende maanden is je kind vrij van dingen doen die hij/zij echt niet leuk vond. Dit geeft mogelijkheden om te gaan ontdekken wat je kind echt leuk vindt. Hoe fijn is het om je  vrij te voelen na een periode van ‘opgesloten zitten in een studie’!? Deze tijd gaan benutten om juist weer perspectief te gaan zien, kan heel motiverend werken. Je kind heeft nu de kans wél op het pad te stappen waar hij/zij gelukkig van wordt.


Wat kan Breekjaar hierin betekenen?

Bovenstaande stappen kunnen jou als ouder helpen in het proces na het stoppen van een studie. Tegelijkertijd is je rol als ouder begrensd. 

Breekjaar biedt daarin de uitkomst: een inspirerend tussenjaar voor jongeren tussen de 16 en 24 jaar waarin door middel van coaching, workshops, (maatschappelijk) ondernemerschap en de wereld ontdekken, jouw dochter of zoon op zoek gaat naar een eigen antwoord op de vragen “Wie ben ik” “Wat kan ik” en “Wat wil ik”. 

Foto: Jan Willem Groen

Foto: Jan Willem Groen

Breekjaar is Breken met gedachtes en oordelen die niet langer helpen, Beleven van ervaringen die helpen om te ontdekken wat je kind wil en Bouwen aan een toekomst en een nieuwe toekomst- en studiekeuze maken. Breekjaar is er in een programma van 5 maanden (vanaf februari) of van 10 maanden (vanaf september). 

Nieuwsgierig? Kom naar een Breekochtend! Jouw dochter of zoon krijgt de kans om aan de sfeer van Breekjaar te proeven op deze dag, een soort open dag. Meer info vind je hier.

Yes! Keuzestress! Ik kies een tussenjaar.

Keuzestress. Steeds meer jongeren hebben er last van. Met de inschrijf-deadline van 1 mei en de eindexamens voor de deur is de vraag “Wat wil ik nu eigenlijk?” relevanter dan ooit. Je mogelijkheden zijn eindeloos, maar ook de druk wordt ook steeds groter, mede door het studievoorschot dat dit jaar van kracht wordt.

Maar wat als je niet iets hoeft te wórden? Wat als je juist wilt ontdekken wat je al bént? En vanuit daar je keuzes kunt maken? Op deze manier is de kans groter dat je bij de juiste studie of -  minstens zo belangrijk – in de juiste baan terecht komt.

Steeds meer jongeren kiezen daarom voor een tussenjaar. Hiermee stellen ze het maken van de keuze nog lekker een jaartje uit. Ze vertrekken met hun backpack naar het buitenland om nog éven onbezonnen te kunnen feesten, te kunnen genieten van hun vrijheid en het ‘niet-weten’. En daarna? Daarna is de kans groot dat dezelfde vraag als een boomerang op je af komt... (“Maar goed” denk je nu misschien, “dan heb je wel een leuk jaar gehad.”).

Stel je voor...Dat er een tussenjaar is dat je zowel avontuur biedt, als je juist ook hélpt bij het maken van je keuze. Een jaar waarin je kunt ontdekken, spelen, groeien en ontwikkelen, op een manier die op de middelbare school niet mogelijk was. Waarin je zelf je richting kunt bepalen, en waar je dingen meemaakt die op school nooit de aandacht hebben gekregen. Fouten maken bijvoorbeeld. Of leren kiezen, ondernemen, verbinden met anderen en je eigen geld verdienen. En waarin je ook nog de kans krijgt om lekker 2 maanden naar het buitenland te gaan. Én het hele jaar door avonturen te beleven tijdens allerlei gave workshops, 2 x op kamp, samen koken en gezellige avonden op de locatie, wat dan ook…

Breekjaar is dat tussenjaar. Een jaar waarin jij kunt ontdekken wie jij bent en wat jij wilt. Waar je dingen tegenkomt die je misschien eerder nooit bedacht zou hebben, verborgen talenten ontdekt, of juist uitkomt bij iets wat je al heel lang wilde, maar tot nu toe nog net niet durfde. Je gaat een groep van max. 30 deelnemers (Breekers) het avontuur aan en combineert op deze manier het maken van een keuze met de voordelen van een tussenjaar. En dat zijn er nogal wat! Hieronder de belangrijkste op een rijtje.

Na een tussenjaar ervaar je:

  • Meer levensinzicht en zelfinzicht. 
  • Meer doorzettingsvermogen, zelfstandigheid en zelfvertrouwen. 
  • Meer motivatie. 
  • Een betere studiekeuze en betere studieresultaten. 
  • Meer kennis van en ervaring met andere culturen en lagen van de bevolking.
  • Meer levensgeluk. 

Bron: "Kies gerust voor een tussenjaar" / e-gids / Danielle Vogels, 2014/ www.targetfocus.nl  (gebaseerd op een onderzoek van Florida State University, 2014)


KOM NAAR EEN BREEKDAG! (OPEN DAG)

Hoe Breekjaar precies in zijn werk gaat kun je het beste gewoon komen ervaren. Speciaal hiervoor organiseren we Breekochtenden. KOM NAAR EEN BREEKOCHTEND (OPEN DAG) >>>

P.S. Ook voor je ouders hebben we iets te lezen: 4 Studiekeuzetips voor ouders.

OP NAAR JOUW DROOM IN 10 STAPPEN

In de lange lijst van cliché’s, staat ‘dit jaar ga ik het anders doen’ misschien wel bovenaan. Logisch, want cliché’s zijn meestal heel erg waar. En toch voelen ze ‘leeg’ – ze hebben hun waarde een beetje verloren. Heel zonde eigenlijk, want ze raken vaak precies de kern. In dit geval jouw verlangen naar het leven dat je écht wilt.

Er is helemaal niks mis mee om daarmee te beginnen op 1 januari. Er is namelijk nooit iets mis met beginnen met het realiseren van je droom. Spannend, dat wel! Logisch ook, het is namelijk iets heel groots. Deze 10 tips kunnen je helpen om stapje voor stapje dichter bij jouw ideale leven te komen. Heerlijk toch? 

Stap 1: Droom groot.

12190993_10207906999819620_8809416291937414512_n.jpg

Als je droomt, mag alles – het is immers jóuw droom. Doe geen water bij de wijn, maar sta jezelf toe te fantaseren over alles wat je graag zou bereiken. Dromen maakt vrij, inspireert en motiveert. Eckart Tolle stelt in zijn boek ‘the Power of Now’, dat mensen over het algemeen banger zijn om gelukkig te zijn, dan ongelukkig. Ga eens na: hoe zit dat bij jou? 

Stap 2: Visualiseer je dromen.

Het is wetenschappelijk aangetoond dat visualisatie werkt! Door te zien waar je heen gaat, zo gedetailleerd mogelijk, wordt de kans dat je je doel bereikt groter. Een paar minuten per dag maakt al verschil. Wil je hier meer over weten? Je leest het hier

Stap 3: Maak ze concreet.

… en spreek dit hardop uit voor de spiegel (bijv: “Ik ben nu aan het werk bij dit droombedrijf. Ik ben op reis in India. etc. Ik ben gelukkig”. Zo creëer je een mindset waar jouw 'systeem' vanzelf in gaat geloven. En wanneer je ergens in gelooft, wordt het gemakkelijker om het te bereiken, dat weten we allemaal! Maar er is meer! Kijk maar eens hoe sterk de kracht van gedachten kan zijn: 

Stap 4: Maak ze concreet.

Maak van je droom een heel concreet doel. Inclusief datum en tijd. Bijv: "Ik loop op 1 augustus 2016 de Marathon van New York". Net als in de vorige stap formuleer je hem alsof het al zover is. Door deze stap te nemen, haal je je droom een stukje dichterbij, uit de droomwereld naar de realiteit. 

Stap 5: Maak een stappenplan.

Wanneer je je doel helder hebt, zet je dit om in kleinere stappen. Schrijf ze op, zodat je af kunt vinken wat je al bereikt hebt. Hier geldt: hoe kleiner de stapjes, hoe beter – dan kun je ‘voelen’ dat je dichter bij je droom komt.  

Stap 6: Visualiseer je dromen en doelen

Bedenk je eerste stap: "Wat kan ik vandaag al doen om dichter bij mijn einddoel te komen?" Bijvoorbeeld: iemand bellen, iets op internet uitzoeken, een logo maken, een domeinnaam kopen etc. Schrijf je stap op en voer hem uit, voordat de dag voorbij is. Door elke dag wat energie te steken in je droom, komt deze tot leven en worden de stappen steeds helderder. Heb je moeite met beginnen? Laat je inspireren toffe filmpjes zoals deze van Preston Smiles! 

Stap 7: Vier je successen.

Heb je iets bereikt? Vier het! Al is het maar een kleine stap, het is de moeite waard om hiervoor dankbaar te zijn. Door je successen te vieren (liefst met andere mensen) voed je jezelf met positieve energie – en daarvan kan je droom weer groeien.

Stap 8: Vier je falen.

Gaat iets mis? Vier dit ook! Je hebt immers iets heel belangrijks geleerd – namelijk hoe het niét moet! Het is niet voor niets dat de meeste succesverhalen beginnen met een gigantische mislukking. Door te ervaren dat de wereld doordraait wanneer er iets gruwelijk misgaat, neemt je angst af – en de kans op succes toe!

Stap 9: Doe het samen met anderen.

Je hoeft niet alles zelf te doen. Sterker nog: samen is vaak leuker en effectiever dan alleen. Richt je op jouw talenten en vraag anderen om hun talenten te laten shinen voor het bereiken van jouw droom. Verzamel een clubje mensen om je heen die je vertrouwt, en vraag hen ook om je te ‘pitbullen’ of scherp te houden, wanneer je dreigt af te dwalen. 

Stap 10: Kies de juiste plek.

Creëer een setting waarin je makkelijk werkt aan je doelen. Zonder afleiding, het liefst met mensen die ook aan hun dromen werken. Vaak werkt een plek ‘buiten de deur’ beter dan thuis – want voor je het weet sta je de wasmachine te vullen. Kies een fijne plek, zodat je zin krijgt om erheen te gaan en verder te bouwen aan je droom.

Open Avond voor Fans van Breekjaar

Om de zes weken organiseren we een open avond op onze locatie 'de Pionier' in Utrecht. 
Iedereen die meer wil weten, inspiratie op wil doen, onze locatie wil rondneuzen of Breekers wil spreken over hun ervaringen, is welkom! Gisterenavond was er weer zo'n avond. Lees hier het e-mailtje dat we vanochtend ontvingen van Harry Bakker, een van de aanwezigen. 

"Wat heb ik een gave avond meegemaakt gisteravond. Heel, heel gaaf!

Tegen 17.00 uur vertrok ik naar Utrecht, niet wetende wat ik kon verwachten, maar met wel heel veel positieve energie en nieuwsgierigheid. Eén van de eerste indrukken die ik bij de deur stond die me toegang tot het gebouw verschafte was: 'De kracht van de eenvoud!' èn 'Warm Welkom'. Half op de deur hing een blauw vlaggetje met daarop de tekst ( ik weet hem niet meer letterlijk) 'Ongelooflijk welkom'. Geen wapperende banners o.i.d. gewoon een eenvoudig stukje slinger. Toen ik vervolgens de ruimte van Breekjaar binnenstapte ervoer ik gelijk hoe welkom ik was. Een van de Brekers stelde zich voor en nodigde me uit voor koffie, enz. Vanaf moment één heb ik 'de glimlach' ervaren. Hierover ga ik een BLOG schrijven. Dit heb ik nog nooit gedaan, maar moet nu n.a.v. dit bezoek op papier.

Geweldig om te zien hoe bevlogen Patrique vertelt over Breekjaar en de energie die hij uit- en overstraalt. Gaaf! Vanaf moment één heb ik een viertal jongeren gezien die stralen als ze vertellen wat ze al hebben geleerd en hoe enthousiast ze zijn om nog meer te leren. Geen neerslachtige verhalen of zuchtend over pittige programma's. Nee, verbinding, passie, energie. Natuurlijk zullen ze ook moeilijke momenten kennen en support nodig hebben, maar wie heeft dat niet.
Ik heb die avond zoveel inspiratie opgedaan, kwam zo op mijn plek thuis in mezelf. Dit is wat ik wil doen, waarmee ik iets wil doen. Dit is mijn bijdrage aan de samenleving. Ik heb een opdracht (jonge) mensen heel te laten, zichzelf te laten zijn, opdat ze gaan ontdekken wat zij goed zijn zoals ze zijn en wat ze voor anderen en de samenleving kunnen betekenen.

Kortom de avond bracht me één grote glimlach waarvan ik allereerst 140 kilometer zelf heb kunnen nagenieten tijdens mijn terugreis naar het mooie Gramsbergen. Vervolgens heb ik mijn glimlach kunnen doorgeven aan mijn vrouw die nog wakker was toen ik om 23.15 uur thuis kwam. "Je straalt helemaal", gaf ze me terug. Ik vertelde haar mijn belevenis en vertelde haar mijn ontdekking: 'De glimlach'."

Woensdagavond 20 mei is weer een open avond; van 19.00-21.00 in Utrecht. Wil je er bij zijn? Je bent van harte welkom! Stuur even een e-mailtje naar anke@breekjaar.nl en dan zien we je dan! 

Nationale Onderwijsgids: "LEERLINGEN MOETEN MEER DE PRAKTIJK IN VOOR BETERE STUDIEKEUZE"

Volgende een artikel in de Nationale Onderwijsgids maken jongeren een betere studiekeuze als ze eerder in aanraking komen met de praktijk. Breekjaar is het daar grotendeels mee eens; want de beroepspraktijk kan een belangrijke spiegel zijn voor de motivatie van leerlingen voor een bepaalde sector of beroep. Naast meer oriëntatie op de praktijk vinden we echter dat er in het onderwijs óók meer aandacht moet komen voor de persoonlijke ontwikkeling van leerlingen. Want je kunt pas echt een goed kiezen voor je toekomst als je de volgende vragen goed hebt onderzocht: wie ben ik? wat wil ik? en wat kan ik?

Hier het artikel in de Nationale Onderwijsgids

"Paul Rosenmöller, voorzitter van de VO-Raad, is van mening dat door betere lessen in minder lesuren de motivatie van leerlingen kan toenemen. Hiermee kan de kwaliteit van het onderwijs omhoog gaan. Leerlingen zouden op het voortgezet onderwijs al meer te maken moeten krijgen met de praktijk, zodat ze tot een bewustere studiekeuze kunnen komen. Dit meldt BNR. 

Volgens Rosenmöller mag de ambitie van de scholen wel wat omhoog. De scholen zouden nu teveel vasthouden aan wat ze al hebben. Dit zou echte verbeteringen in het onderwijs in de weg staan. Met de nieuwe Wet Onderwijstijd krijgen scholen de ruimte om een onderwijsprogramma te maken met veel flexibiliteit. Wat goed is voor de scholieren, is om ze al meer onder te dompelen in de praktijk, denkt Rosenmöller. Dit zou de leerlingen ook helpen bij het maken van een studie- en beroepskeuze. “Ik zie dat er eigenlijk weinig contact is tussen het bedrijfsleven en het voortgezet onderwijs. Ik denk dat dit beter kan. Veel leerlingen vallen uit in het eerste jaar van het mbo, hbo of universiteit. Dat is zonde voor de leerlingen, voor de school en van het geld”, zegt Rosenmöller.

De focus van bedrijven zouden nu vooral op het mbo en het hbo liggen, omdat daar de vakmensen van de toekomst zitten. De voorzitter is van mening dat de keuzes die effect hebben op de toekomst van een complete generatie echter al eerder worden gemaakt. In Nederland wordt van jongeren verwacht dat ze op de middelbare school al kiezen welke kant ze op willen. “Scholieren zouden op de middelbare school al meer actief moeten zijn in een bedrijf of instelling. Niet alleen in het kader van een maatschappelijke stage. Het is leerlingen een stuk aantrekkelijk en leerzamer en het leidt tot een bewustere keuze”, aldus Rosenmöller. "

© Nationale Onderwijsgids

Lees het oorspronkelijke bericht hier.

Handige e-gids: "Kies gerust voor een tussenjaar"

Waarom een tussenjaar?

Zal ik een tussenjaar nemen of niet? Als jij je dit weleens hebt afgevraagd, is een tussenjaar sowieso goed voor jou. Danielle Vogels van Targetfocus schreef twee handige e-gidsen om je te helpen jouw twijfels te overwinnen, risico’s te beperken, te bepalen welke invulling van een tussenjaar goed is voor jou en je ouders hiervan te overtuigen. Deze gids kun je hier bestellen.

Vinden jouw ouders het spannend dat jij voor een tussenjaar wilt kiezen, dan kun je hen wijzen op de e-gids HELP mijn kind wil een TUSSENJAAR. Deze bevat voor een deel dezelfde informatie als de gids voor jou en geeft je ouders mogelijkheden om je te begeleiden bij een tussenjaar, zonder zich er teveel mee te bemoeien.

Om te beginnen het bewijs dat een tussenjaar goed voor je is. Dit blijkt onder meer uit het Gap Year onderzoek van het Europees Platform Internationaliseren in Onderwijs en de Nuffic (de Nederlandse organisatie voor internationale samenwerking in het hoger onderwijs) en uit onderzoek van Joseph O’Shea; hoofd van Florida State University’s Office of Undergraduate Research. Hij beschrijft zijn bevindingen in het boek ‘Gap Year: how delaying college changes people in ways the world needs’, dat begin 2014 verscheen. Uit deze onderzoeken komen de volgende opbrengsten van een tussenjaar naar voren: 

  • Meer levensinzicht en zelfinzicht. (Doordat je hele andere ervaringen opdoet dan wanneer je meteen zou doorstuderen.)
  • Meer doorzettingsvermogen, zelfstandigheid en zelfvertrouwen. (Doordat je met andere uitdagingen te maken krijgt.) 
  • Meer motivatie. (Doordat je in het tussenjaar je drijfveren kunt gaan volgen. En uiteindelijk meer motivatie om te studeren; als je hier echt zelf voor kiest en niet omdat je ouders of anderen dat van je verwachten.)
  • Een betere studiekeuze en betere studieresultaten. (Door de punten hierboven.)
  • Betere talenkennis. (Vooral als je in je tussenjaar naar het buitenland gaat; in Breekjaar zitten twee maanden buiteland)
  • Meer contact met andere culturen en lagen van de bevolking. (Ook als je in Nederland blijft; doordat je te maken krijgt met mensen van andere leeftijden en uit andere lagen van de bevolking dan in een schoolse omgeving.) 
  • Meer levensgeluk. (Door alle hierboven genoemde punten.)

Bron: "Kies gerust voor een tussenjaar" / e-gids / Danielle Vogels, 2014 / www.targetfocus.nl


Breekjaar is een nieuw tussenjaar dat jongeren in staat stelt het maximale uit een tussenjaar te halen onder begeleiding van een persoonlijke coach: leren kiezen, zelfvertrouwen, diverse life-skills, persoonlijke groei, twee maanden buitenlandervaring en (maatschappelijk) ondernemerschap. Breekjaar doe je samen in een hechte groep waar je vrienden voor het leven ontmoet. Zie www.breekjaar.nl.

Oprichters van "Challenge Day" op bezoek bij Breekjaar

Op 15 oktober j.l. waren de oprichters van Challenge Day (bij ons bekend van de KRO-serie 'Over de Streep') voor de tweede keer een dag te gast bij Breekjaar. Echt een briljant cadeau voor onze Breekers en Team. Maar ook Rich & Yvonne St John-Dutra waren erg dankbaar dat ze weer een dag met Breekjaar konden werken. We gaan zelfs samen verkennen hoe we Breekjaar naar de USA kunnen brengen! 

Hiernaast een blog van Sara (Breeker van vorig jaar, nu Junior Coach) over hoe zijn de bijzondere dag vol liefde en verbondenheid beleefd heeft.


15 oktober 2015 

Geef maar eens woorden aan deze dag. 

Vol van alle verhalen probeer ik keer op keer, 
woorden te vinden, ik stotter en ik leer. 
Ik val en sta op met het maken van hele zinnen. 
Deze brei aan woorden, heeft niets met vergetelheid te maken. 
Het is een ervaring die niemand echt kan na vertellen, maar alleen te voelen is. 
Is de abstractie vast te pakken? 
Is deze onvoorwaardelijke liefde inderdaad niet uit te drukken? 
Ik denk van wel. Ja, ik weet het zeker, vandaag werd het bevestigd. 

Liefde is niet langer ‘zomaar iets wat om ons heen zweeft; niet aan te raken valt of niet vast te pakken is’. Integendeel. Liefde werd na vandaag iets tastbaars, iets wat we allemaal kunnen vastpakken, kunnen weggeven en ontvangen van een ander of geven aan jezelf. Liefde is: een knuffel, een omarming, een high five, een box, een schouderklopje op je borst. Voor iedereen die na vandaag nog denkt dat liefde iets abstracts is, en niet akkoord gaat met de verklaring in de Dikke van Dale: denk aan de vele knuffels die je hebt gekregen. 

Knuffels in alle soorten en maten: lang, kort, dik, intens, fijn, dichtbij, warm, krachtig, zacht of gewoon helemaal zoals jij hem nodig had op dat ene moment. Maar voor iedereen die denkt dat knuffels geven makkelijk is, heeft het mis: soms een kopstoot hier en daar, lang klevend haar raakt verwikkeld in elkaar, boxen die net even iets te hard zijn, áu!, vingers doen pijn, maar het mannetje in hem voelde zich weer eventjes klein. Klein, door het intense gevoel van verbondenheid. 

Knuffels met onbekenden, hart op hart, elke keer weer bijzonder, voel je het verdriet, de pijn of de kracht van de ander. Verander jezelf. 
Kom je tot de conclusie, waar je stiekem al jarenlang bevestiging naar zocht, dat we - en inmiddels de wetenschap allang bewezen heeft- (hoera!) mensen zijn. Allemaal. Men-sen. Wij, hij, zij, jij én ja zelfs ik, dus ook gewoon maar een mens zijn. Hoe stom eigenlijk dat we dit vergeten zijn! Gewoon mensen dus, met gevoelens en emoties als verdriet. Het ‘mens zijn’, lijkt zoiets vanzelfsprekend, maar dat is het blijkbaar niet. 

Vergeten zijn we ook -maar inmiddels weten we wel beter- we eigenlijk allemaal verlangen naar een ruimte om je hart te luchten, eerlijk te zijn, te huilen, het ‘nu’ even in te ademenen en je zorgen uit te zuchten. Zeg wist jij, dat je een topper bent, een kanjer, een genie een briljant persoon? Ja, echt waar, schreeuw het van de daken, wees blij met wie je bent, schrijf een lied hierover en zing het voor tenminste honderd personen, want jij, nee hoho, íeder mens is uniek en verdiend zo’n liefdeslied. 

Maar wist je dat je ook een topper bent, omdat je vrienden hebt gesloten met jouw gevoelens en emoties en alles wat er onder die waterlijn zit vandaag hebt laten zien. Het mag er zijn, het mag er zijn. Maakt niet uit hoeveel of weinig woorden je er ook aan geeft. Alles is goed. Jouw kwetsbaarheid is prachtig. Lieve breekers, ik houd van jullie ook al wordt ik tachtig!

Leenstelsel vraagt om een studiekeuze van kwaliteit

Het nieuwe sociale leenstelsel voor studenten in het hoger onderwijs heeft de afgelopen tijd veel stof doen opwaaien. De nieuwe wet is niet onomstreden en gaat, hoe je het ook wendt of keert, voor toekomstige studenten het nodige aan verandering betekenen.

Een gevolg kan in ieder geval zijn dat je als jongere meer verantwoordelijkheid neemt voor je studie. Als studeren duurder wordt, je zult immers zelf meer moeten lenen en wordt het nog belangrijker dat de keuze die je maakt goed is.

Verantwoordelijheid nemen voor het maken van een goede studiekeuze klinkt mooi, maar hoe doe je dat? Vaak ga je kijken wat er allemaal is aan verschillende studies. Je gaat eigenlijk aanbodgericht aan de slag. Welke opleidingen zijn er, en welke daarvan spreken me aan?

Je kunt ook andersom beginnen. Niet bij het aanbod, maar bij jezelf. Wat zijn dingen waar ik plezier aan beleef? Welke activiteiten doe ik graag? Wat zegt dat over wie ik ben, wat ik graag doe en wat ik kan..? En wat wil ik dan verder ontwikkelen?

Zo kan er vraag bij jezelf ontstaan naar een opleiding of studie. Van aanbodgericht (welke studies zijn er) naar vraaggericht (wat wil ik leren en verder ontwikkelen) dus! En van daaruit kiezen...

Breekjaar ondersteunt in dat proces van verantwoordelijkheid nemen en kiezen. Doordat je als jongere in het tussenjaar van Breekjaar actief aan de slag gaat met we je bent, wat je kwaliteiten en talenten zijn en wat je wil in je leven.  10 maanden lang Breken met gedachtes en oordelen die niet langer helpen, Beleven van ervaringen die helpen om te ontdekken wat je wilt en Bouwen aan een toekomst en toekomstkeuzes.  

De 3 mythes over studiekeuze

De 3 mythes over studiekeuze

Zo, einde van het schooljaar; vakantie! Of..toch niet? In je hoofd fiets je zwetend rondjes. Je weet namelijk nog niet aan welke studie je wilt starten in september.

Je hebt je compleet gefocust op je examens en met een diploma op zak, sta je nu voor een dikke toekomstkeuze: welke studie wil ik? Óf je bent (al een paar maanden) niet zeker of je met je huidige studie wel door wilt.

Rondjes fietsen in je hoofd over je studiekeuze is heel vermoeiend. En die rondjes fietsen de meesten van ons, om dat er een aantal grote mythes en misvattingen zijn over studiekeuzes maken. Wij van Breekjaar hebben er maar al te veel van deze mythes voorbij zien komen en willen je graag uit de brand helpen als het om studiekeuze-stress gaat. Daarom helpen wij hierbij de top 3 misvattingen om zeep!

Mythe 1: Ik moet weten wat ik wil

Helemaal niet. Op school ben je (meestal) hartstikke druk bezig geweest met leren. Over geschiedenis, over wiskunde, over biologie, over talen. Maar één vak heb je op school overgeslagen: jezelf. En als je jezelf nog niet zo goed kent, hoe kan je dan verwachten dat je exact weet wat je passie is en waar jij de komende jaren je aandacht aan wilt geven?
In het ‘nog niet weten’ schuilt een grote kans. Alles kan namelijk nog! En toevallig wil jij ook van alles; ontdekken, beleven, reizen. Op zoek naar jezelf totdat het voor jou helemaal helder is wat je keuze is; lijkt dat je wat?

Mythe 2: Iedereen weet het wel en alleen ik weet het niet

Iedereen heeft een studiekeuze gemaakt en jij hangt erbij..vol twijfels. “Waarom weet de rest wel supergoed wat ze willen en ik niet?” Ook deze mythe kunnen we direct de kop in drukken. Alleen al omdat we het afgelopen jaar meer dan 50 Breekers dit hebben horen zeggen. Breekers die dachten dat ze het wisten en toen toch niet op hun plek zaten bij hun studie. Breekers die door de bomen het bos niet meer zagen na hun examens. En de hoge studie-uitval is ook een bewijs dat –heel stiekempjes- anderen het ook vaak niet zeker weten.

Van de eerstejaars studenten valt 30% uit in het eerste jaar en van de degenen die blijven, is 27% niet blij met waar ze zitten. Dus het zijn er veel meer die het niet weten. Enne…samen ontdekken is toch veel gezelliger?

Mythe 3: Ik mag niet meer terugkomen op mijn studiekeuze

“Als ik een keuze heb gemaakt, moet ik me ook aan die keuze houden.” Veel van ons hebben deze gedachte en het nieuwe leenstelsel maakt het niet makkelijker om te twijfelkonten.
Maar wat als jij helemaal niet gelukkig ben met je studie? Wat voor effect heeft dat op de rest van je leven, op je motivatie en op je doorzettingsvermogen.
Gelukkig zijn met je keuze is superbelangrijk. Want als jij je bij je keuze totaal niet happy bij voelt, kan de reis naar dat doel heel zwaar worden én het behalen onwijs moeilijk maken.
Tuurlijk zitten er gevolgen aan het terugkomen op je studiekeuze. Maar laat je dat je levensgeluk in de weg staan?

Pfoeh, voel jij je ook al wat lichter? Wij wel. En onze Breekers ook. Zij hebben inmiddels een toekomstkeuze gemaakt waar zij 100% achter staan.
 

Weten wie je bent

‘Straks kom ik er weer achter dat dit het niet is’ 

Ze zijn het ‘moeten’ op school meer dan zat, maar wat willen ze dan? Een deel van de eindexamenkandidaten komt er niet uit. Ook jongeren die hun studie afkappen, lopen soms vast. Voor hen is Breekjaar een optie. Een tussenjaar waar post-pubers door persoonlijke coaching en intensief groepswerk zichzelf leren kennen, hun motivatie, leerstijl en daarmee ook de uiteindelijke beroepsvoorkeur. 

Tekst Joëlle Poortvliet / Bron: Het onderwijsblad 

Op een zonnige zaterdag ontmoeten potentiële ‘Brekers’ in een voormalig Amsterdams schoolpand generatiegenoten die op dit moment de Breekjaar-pilot volgen. Het contrast is groot. Eerstgenoemden zitten nog volop in de stress van schoolonderzoeken of zijn onzeker door een recent afgebroken studie. Ze ervaren veel druk. De overheid wil dat ze voor 1 mei een studie kiezen, ouders verwachten een opleiding die leidt tot economische zelfstandigheid en vrienden lijken vrij makkelijk de volgende horde op weg naar volwassenheid te nemen. Tegenover hen breed glimlachende, zelfbewuste leeftijdgenoten. Inmiddels over de helft van het Breek-programma zeggen zij niet alleen te weten wat ze willen gaan doen, maar ook wie ze zijn. “Ik voel me bevoorrecht dat ik hier dingen leer waar sommige mensen op hun veertigste nog niet achterkomen”, aldus de 19-jarige jarige Esther.

Stephen Covey
Aan de wand van het Breekjaar-werklokaal hangt een groot vel met daarop de Theorie U van managementgoeroe Otto Scharmer. Op de kast een stapel boeken over motivatie en persoonlijk leiderschap, bovenop The Seven Habits van Stephen Covey. Materiaal dat het gemiddelde decaangesprek niet haalt, als dat een-op-een-contact überhaupt al plaatsvindt. De VO-raad laat in 2012/13 onderzoek doen onder eerstejaars hbo en wo naar loopbaanbegeleiding op hun middelbare school. Een derde geeft aan geen enkel individueel gesprek met een decaan of mentor over beroepsoriëntatie te hebben gevoerd. Bijna hetzelfde percentage (28) stopt in het eerste jaar met de studie, of verandert van richting. De relatie tussen beide gegevens is niet makkelijk te leggen. De onderzoekers doen suggesties voor betere en eerdere begeleiding in het keuzeproces. Daarmee zou het vo de uitval in hbo en wo met een derde kunnen terugdringen. Tegelijk geeft men toe dat zelfs als mentoren en decanen zich maximaal inspannen nog steeds een op de vijf studenten afhaakt.

Eindresultaat
Volgens Dolf Hautvast, medeoprichter van Breekjaar, zit de problematiek ingebakken in het onderwijs. Het hele Nederlandse systeem is gefocust op eindresultaten. “Cito-toetsen, schoolonderzoeken en examens, ze laten weinig ruimte om jezelf te leren kennen, te ontdekken hoe je in een groep functioneert, of je iemand bent die vanuit beelden of juist vanuit woorden leert.” 
De nadruk op de dingen goed doen, is dan ook het eerste waar coach Lucas op de kennismakingsdag vanaf wil: “Hier vieren we onze fouten. Ze betekenen dat je iets doet en alleen door te doen, kom je er achter wat je wilt.” De toon is gezet. Nog geen uur later juicht de groep wanneer één van hen een woord verkeerd uitspreekt, worden persoonlijke verhalen aan de hand van associatiekaarten met elkaar gedeeld en leren de jongeren door een mindset-oefening dat ze letterlijk verder kunnen reiken dan ze aanvankelijk denken. 

Bijbaantje
Twijfelen betekent overigens wel kassa, want vormingsonderwijs zoals Breekjaar is niet door het Rijk erkend. Er is dus geen studiefinanciering en geen OV-jaarkaart. (....) Breekjaar kost 7600 euro en wordt grotendeels door de deelnemers opgehoest in dezelfde periode. Een bijbaan aan het programma koppelen maakt hen nog verantwoordelijker voor het inhoudelijke proces, stelt de organisatie. En het bedrag is haalbaar, leggen de Brekers uit aan kritische ouders die zich aan het eind van de dag in de tuin van de school hebben verzameld. Een van de vaders: “Mijn zoon zoekt al maanden werk en kan niks vinden. Gaan jullie dan bemiddelen, of hebben jullie werkplekken?” Een moeder maakt zich zorgen over de komst van het sociale leenstelsel. “Is het niet slimmer als mijn dochter zich toch maar gewoon voor een studie aanmeldt? Dan valt ze tenminste nog onder de gunstige leenvoorwaarden.”


Waar financiën en zekerheid de ouders bezighouden, lijken de jongeren stuk voor stuk voor het tussenjaar-concept te vallen. Volgens Hautvast omdat het ingaat op een behoefte die in het vo vaak onvervuld blijft: “Aandacht en oprechte interesse voor wie ze zijn en wat ze kunnen. Waar ga je van ‘aan’ en welke belemmeringen weerhouden je daarvan?” Hij werkt sinds kort samen met de VO-raad om elementen van het programma in het reguliere onderwijs te krijgen. “Een decaan of mentor kan natuurlijk nooit bewerkstelligen waar wij hier een jaar de tijd voor nemen. Maar hopelijk zijn zelfkennis en toekomstoriëntatie over een paar jaar verplichte vakken op elke middelbare school. Deze generatie moet veel vaker dan alleen aan het eind van het vo keuzes maken. Weten wie je bent is daarbij essentieel.” 

{noten}
Volgend schooljaar start Breekjaar in Amsterdam, Utrecht en Rotterdam. Meer informatie op www.breekjaar.nl 
Het complete onderzoek van de VO-raad naar loopbaanbegeleiding en beroepsoriëntatie staat op www.lob-vo.nl 

 

‘Ik kwam amper van de bank af’
Kevin Webster (20, Haarlem) is na het afkappen van zijn studie toegepaste psychologie opnieuw op zoek naar wat bij hem past. Zelf is hij daar vrij rustig onder, zijn ouders een stuk minder. Na de havo heeft hij al een keer een tussenjaar genomen. Weggegooide tijd, zegt hij achteraf. 
“In dat jaar is vrij weinig gebeurd. Ik ging wel naar feestjes en zo, maar ik heb vooral gechild. Hele dagen op de bank hangen. Mijn ouders werden gek van me. Zelf ben ik een vrij relaxed persoon. Ik denk: het komt wel goed. Als niet nu, dan volgend jaar. 
Ik vind het fijn om mensen te helpen. Eigenlijk zou ik het liefst de hele wereld helpen. Daarom ben ik eerst bij politicologie gaan praten. Daar zeiden ze: Misschien is toegepaste psychologie meer iets voor jou. Dat had het ook zeker kunnen zijn, als iemand me ooit had uitgelegd hoe het hbo werkt. Ik heb add en ben dyslectisch. In de eerste periode alleen al moest ik twaalf boeken lezen, terwijl ik een uur doe over tien bladzijden. Dan gaat het dus niet werken.
Op de middelbare school heb ik nooit met een docent over mijn toekomst gesproken. Ze waren aardig, maar niet echt in je geïnteresseerd. Nu wil ik eigenlijk wel uitzoeken wat me tegenhoudt om iets te ondernemen. Waarom ik iets wel snel oké vind.” 

‘Mei leek nog zo lekker ver weg’ 
De meeste van haar klasgenoten gaan een economische hbo-opleiding volgen in de regio. Ook Anne Biemans (16, Veghel) heeft het profiel economie en maatschappij, een keuze die destijds niet veel moeite kostte. Maar wat ze na de zomer moet gaan doen? Geen idee. Ze vindt van alles leuk, alleen geen enkele opleiding per se leuker dan de andere. En intussen tikt de klok door. 
“Ik heb er wel echt stress van. Het zou me gewoon een veel rustiger gevoel geven als ik het weet. Open dagen bezoeken heeft maar weinig geholpen. Iedere keer denk ik ‘ja, dit is ook best leuk’. Maar er springt nooit iets uit, dat ik voel: dit wil ik echt heel graag gaan doen. Tegelijk ben ik superdruk met mijn schoolonderzoeken en eindexamen. Ik ga hopelijk wel slagen, maar er kan nog iets heel erg misgaan. Ik weet het niet honderd procent zeker. Dat helpt ook niet mee.
Mijn moeder roept wel eens: Heb je je nou al ingeschreven voor een studie? Hou op, mam, roep ik dan terug. Alsof ik het niet druk genoeg heb. Mei leek ook nog zo lekker ver weg. Op school wordt er wel aandacht aan besteed. Ik heb ook een gesprek gehad met een decaan en een woordweb-oefening gedaan. Maar uiteindelijk komt hij toch met zo’n ellenlange lijst studierichtingen en dan weet ik het niet meer.” 

‘Ga ik op gelukkig zijn in dit vak?’
In het najaar van 2008 – start van de crisis – een mbo-opleiding richting toerisme afronden, was niet zo strak getimed. Maar dat kon Wendy de Jong (24, Amstelveen) natuurlijk niet weten. Nu werkt ze bij een opticien en overweegt ze een vierjarige deeltijdopleiding. En weer doemt de vraag op: Ga ik op de lange termijn gelukkig zijn in dit vak?
“In 2011 kreeg ik na jaren solliciteren eindelijk een baan als reisleidster op Kreta. Ik dacht dat ik dolgelukkig zou zijn, maar het omgekeerde gebeurde. Ik vond het verschrikkelijk. De nachtelijke telefoontjes van ontevreden en onbeleefde mensen. ’s Ochtends om 4 uur in de bus om mensen van het vliegtuig op te halen. De enorme verantwoordelijkheid. Ik zat regelmatig huilend aan de Skype.
Mijn docenten op het mbo neem ik niks kwalijk. Zij kwamen allemaal uit de praktijk en hadden juist heel leuke werkervaringen. Ik ging het vak wel romantiseren. Al die landen zien, vreemde talen en culturen leren kennen. Mijn mentor raadde me destijds af om op stage te gaan hosten. Ze vond me te jong. Achteraf heb ik daar wel spijt van. Als ik het toen had geprobeerd, was ik nooit verder in die richting gegaan. Inmiddels is de wereld veranderd. Mensen boeken en regelen zelf hun vakanties. Ik ben de optiekbranche ingegaan omdat ik daar wel vacatures zag. Ik werk graag met klanten en het is een vak waarin je je kunt ontwikkelen. Maar nu ik op het punt sta voor een studie te kiezen, word ik onzeker. Ik wil niet over tien jaar er weer achter komen dat dit het eigenlijk niet is voor mij.”

© 2014 het Onderwijsblad.